sadece biten birşeye duyulan özlem gibi değil içimdeki.. ara ara karşıma çıkıveren tesadüflerde görüyorum, farkediyorum.. içimdeki derin hüzün hali inandıklarımın yitip gitmesinden.... tutunduğum dalların kaybından.. bu ve daha başka bir sürü şeyle ilgili inancımı kaybetmekten..

korkuyorum aslında..
kendimi, inandıklarımı, umudumu yenileyememekten..
bir yanımın hep kırık dökük kalması ihtimalinden..

....