hayat.. bazen.. sen..

Bazen bazı şeylerin bitmesi gerek, bazı şeylerin başlaması.. Bazı şeyler tükenirlen, bazılarının büyümesi..

Hayatın akması gerek.. Senin yaşaman, hatırlaman, özlemen, küsmen, kırılman, üzülmen, acıman, gülmen, kabullenmen, anlaman gerek.. Dünyanın bütün hislerini taşıman gerek içinde.. Hepsini birden hissetmen, hepsiyle birden varolman!

Hissederken, yaşarken büyümen gerek, çocukluğundan vazgeçmen diil ama, büyük yaşaman, derinden sevmen, ölesiye özlemen, yakarcasına öfkelenmen gerek! Kırıldığında parçalanman, kırıklarından kendini toplayamaman gerek..

Yaşadıklarını yok saymaman, varlığını kabullenmen gerek!
Hayatta en derin bakışın, en gizli itirafın, en karanlık sevişmen, en masum dokunuşun, en acıtan kırgınlığın, en korkutucu sırrın.. hepsinin varlığını görmen, hepsinin varlığını kabullenmen gerek!

O zaman yeniden sen kendin gibi hissedeceksin işte, kendinle barışacaksın, kendini anlayacaksın.. hatırlayacaksın...

...

bazen her şeyi bırakmak gerek olduğu yerde, olduğu halde..

Bazen durmak lazım, birşey yapmadan, söylemeden.. İçinde birikenlere, dilinin ucuna kadar gelenlere, çaresizce hatta şuursuzca isteklerine, kalp acısına rağmen sadece durmak gerek..
Gözlerini kapayıp, öyle bi uzaklaşmak bulunduğun yerden ve zamandan. Gitmek, dönme ihtimalini düşünmeden..

O zaman olur belki, hafifler yürek, yolunu bulur akan su, anlarsın sen de olanların gerçekteki "niye"sini, "niçin"ini..

O zaman belki kalırsın olduğun noktada.. Belki yürürsün başka bir yöne.. Belki kucaklarsın önünde duranı, belki de kaçarsın ardına bakmadan!!

Kim bilir.. Hepsi olur, sen sadece bakarsın hayata...

Robin Williams :(

Ben hayatta palyaço olmanın güzelliğini, 

insanları neşelendiren, umutlandıran biri olmanın hafifleticiliğini, 

duygusallığın, aşkın en derininin varolabileceğini, 

birini sevmenin ne demek olduğunu, 

hayattan ders almayı, 

her şeyi hayatla ve insanlarla paylaşmayı, 

günü yaşamayı, 

kendi içinde kopan fırtınalarla mücadele etmeyi,

hepsinin öncesinde, hayata gülümseyerek bakmayı

... 

hepsini öğrendiğim adamın öldüğünü ve belki de kendini öldürdüğünü öğrendim bugün! 

Hiç tanımadığım, sadece filmlerinden bildiğim bir adamın ölümüne bunca üzülmek garip. Ama anlaşılmaz değil asla! Çünkü aslında... 

Peter Pan, Patch Adams, Sean Maguire, Alan Parrish, Mrs. Doubtfire, Adrian Cronauer, John Keating, Chris Nielsen, .... 

hepsinin birden ölümüne üzülüyorum şu an.. 

Robin Williams.. umarım gittiğin yerde, bu hayattan seni koparan şeyleri telafi edebilir ve gülümsemeye devam edersin..