dün gece başucu çekmecemi topladım..
aslında karıştırdım demek gerek, yazılarım vardı, maillerim, peçetelere, sayfa kenarlarına yazılmış notlarım, vs...
bi mail okudum, hepsinin ardından izi kaldı günümde..
13 aralık 2004 tarihli bi mail, M.'ye yazılmış, yıldızıma.. "bu hikaye henüz bir haftalık"....
ilk günleri anlatmışım.. okudum, her kelimede o zamanı yeniden yaşadım, hatırladım, gülümsedim, gülümserken gözyaşları sildim yüzümden, orda, o yerlerde, ağlayan palyaçoylaymışım yeniden gibi hissettim..
çok zaman olmuş.. ve aslında ne kadar kısacık zamanlara ne çok şey sığdırmışız biz birlikteyken..
yeniden??
mümkün mü gerçekten??
inanmayı sürdürmemek elimde değil..
