deep, freezing silence :(

hiçbir şey filmlerdeki, masallardaki gibi olmuyormuş gerçek hayatta.. prensin öpücüğü yetmiyormuş aslında pamuk prensesin uyanmasına..

onca insan, bi yandan inanamazken, bi yandan kaybetmemeye çabalayarak inancımızı, umudumuzu, bekledik.. derin uykudan uyanma halini düşünüp, gözlerini açıp, şaka yaptım size der gibi bize bakacağını umduk işte, masallara inanan çocuk yanımızla..

ama işte.. gerçek hayat dediğin masal gibi birşey değil.. filmlerde insanlar uyanıyorlar o derin uykulardan, sevdiklerini, kendilerini sevenleri, arkada kalanları bırakıp gitmiyorlar.. film senaryosu gibi birşey beklerken, hayat kötü bir kabus yaşatıyor sana. gerçek hayatta insanlar uyanmıyorlar uykularından; bir beyaz odada, sessizce, biz veda bile edememişken, bir sürü ertelenmişlikler arasında canımız acırken, uçup gidiyorlar..

derin bir sessizlik çöküyor insanın içine sonra.. hiçbir sesin bozamadığı, derin, dondurucu, kocaman bir sessizlik.. artık yapılabilecek tek şey veda etmek..

ama veda edebilmek için inanmak gerek.. biz senin gittiğine inanamıyoruz ki seldoş......