Ölüm kaçınılmaz da.. Böylesi olmasaydı..... Ne kötüydü sadece televizyondan izlerken bile yarısı olmayan o otobüsün görüntüsüne bakmak. Üstelik çocukların hiçbirini tanımıyorken bile...
Küçücük vücutlar, küçücük kalplerinde kocaman sevinçle okul gezisine giderlerken karşılaşmışlar ölümle.
Ölüm hep acı, hep buz gibi ama zamansız oluşu... O daha öte bir his biriktiriyor insanın içinde. Tarifi mümkün olmayan, insanı kaskatı yapan, ama içini eriten, tüketen bir his...
Ve bu hisse rağmen yaşamayı sürdürmek, yarına planlar yapmak, yapabilmek...... .....................
No comments:
Post a Comment